Καλαζάρ: Πως θα βοηθήσω τον σκύλο μου

Τι είναι η Λεϊσμανίαση και τι πρέπει να κάνουμε εάν το σκυλί μας βρεθεί θετικό

Η λεϊσμανίαση ή Καλαζάρ οφείλεται σε παράσιτο με την ονομασία leishmania που μεταδίδεται στο σκύλο μέσω ορισμένων ειδών σκνιπών. Η σκνίπα είναι ενδιάμεσος ξενιστής και μεταδίδει το παράσιτο όταν ρουφάει αίμα από το ζώο. Την ασθένεια δεν μπορεί να τη μεταδώσει σκύλος σε σκύλο ή σκύλος σε άνθρωπο.

Η σκνίπα που μεταδίδει το παράσιτο ζει σε περιοχές με θερμό κλίμα και παρουσιάζει έντονη δραστηριότητα μετά τη δύση του ηλίου. Γεννά και φωλιάζει σε μέρη σκοτεινά με υγρασία. Το μέγεθος της είναι πολύ μικρό, περίπου το 1/3 μίας κανονικής σκνίπας και πολλές φορές δεν είναι ορατή με το μάτι. Επίσης δεν κάνει θόρυβο όταν πετάει, όπως το κουνούπι. Είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή.

Πως γίνεται η μετάδοση της νόσου;

Από τη στιγμή που η σκνίπα θα τσιμπήσει τον σκύλο μέχρι να εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να μεσολαβήσει χρονικό διάστημα από ένα μήνα έως και χρόνια. Επειδή ο οργανισμός κάθε ζώου είναι διαφορετικός η ασθένεια δεν εμφανίζεται με τον ίδιο τρόπο. Εξαρτάται από τη ανοσολογική αντίδραση του κάθε ζώου. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις ζώων που έχουν αρρωστήσει αλλά δεν εμφανίζουν συμπτώματα και γι αυτό είναι απαραίτητο δύο φορές το χρόνο, άνοιξη και φθινόπωρο, να γίνονται εξετάσεις από κτηνίατρο.

Από την στιγμή που το ζώο νοσήσει, εάν δεν δεχθεί φαρμακευτική αγωγή θα πεθάνει σε διάστημα από τριών έως και εικοσιτεσσάρων μηνών.

Κάποια από τα συμπτώματα είναι:

  1. Προοδευτική απώλεια βάρους
  2. Ανορεξία
  3. Κουράζεται εύκολα κατά την άσκηση
  4. Δερματίτιδα
  5. Πρησμένοι περιφερικοί λεμφαδένες

    Πρόληψη

    Όπως σε όλα τα νοσήματα, η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την προστασία του σκύλου μας. Η περίοδος της δραστηριότητας στου φλεβοτόμου στην Ελλάδα αρχίζει όταν έρθει η ζέστη, δηλαδή πριν αρχίσει η άνοιξη, και διαρκεί μέχρι και τον Οκτώβριο. Επίσης είναι γνωστό ότι τα έντομα τρέφονται κυρίως τις βραδινές ώρες, από το σούρουπο ως την αυγή.Ένα μέσο προφύλαξης που προτείνεται είναι να μην βγάζουμε βόλτα τον σκύλο μας το βράδυ κατά τους επικίνδυνους μήνες.

    Σημαντικότατο ρόλο στην πρόληψη είναι η τοποθέτηση στο ζώο ενός εντομοαπωθητικού κολάρου εμποτισμένου με την ουσία δελταμεθρίνη ή η τοπική ενστάλαξη στο δέρμα του ζώου αμπούλας που περιέχει περμεθρίνη. Οι εντομοκτόνες αυτές ουσίες προσφέρουν σημαντική προστασία αρκεί η εφαρμογή τους να γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα.

     

    Για την πρόληψη του καλαζάρ προτείνονται:

    α) Καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους πρέπει το ζώο να φοράει περιλαίμιο με απωθητική δράση κατά της σκνίπας. Ιδιαίτερη προσοχή τις χρονικές περιόδους Μάρτιο – Νοεμβρίου.

    β) Κάθε μήνα τοποθέτηση αντιπαρασιτικής αμπούλας στον αυχένα του ζώου.

    γ) Συχνός ψεκασμός με ειδικό αντιπαρασιτικό σπρέι.

    δ) Να προτιμάτε να πλένετε το ζώο σας με σαμπουάν ή σαπούνια που περιέχουν αντιπαρασιτική δράση.

    ε) Το ζώο να κοιμάται μέσα στο σπίτι και να αποφεύγετε να εκτίθεται τις βραδινές ώρες, που είναι και οι ώρες της δραστηριότητας της σκνίπας. Εάν ο χώρος διαμονής των ζώων είναι έξωτερικός τότε αυτός θα πρέπει να είναι καθαρός απαλλαγμένος από ακαθαρσίες,  σκουπίδια κλπ έτσι ώστε να μην ευνοείται η παρουσία και ο πολλαπλασιασμός των σκνιπών.

     

    Θεραπεία

    Κάθε σκύλος με επιβεβαιωμένη μόλυνση και συμβατή συμπτωματολογία θα πρέπει να υποβάλλεται το ταχύτερο δυνατό σε εξειδικευμένη θεραπεία. Πάντως, το 10-20% από τα μολυσμένα ζώα αυτοϊάται (χωρίς φάρμακα).

    Υπάρχουν διάφορα είδη θεραπειών. Υπάρχει η ενέσιμη θεραπεία και υπάρχει και θεραπεία απο το στόμα, είτε με χάπια είτε με σιρόπι. Πάντως, το σκυλί πρέπει να έχει καλά νεφρά και συκώτι γιατί τα φάρμακα που του δίνονται είναι πολύ δυνατά.

    Κατά την διάρκεια της θεραπείας και ιδιαίτερα την πρώτη εβδομάδα, συστήνεται ο έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας του ζώου. Μετά το τέλος ενός κύκλου θεραπείας θα πρέπει επίσης να πραγματοποιείται περιοδικός κλινικός και αιματολογικός/βιοχημικός έλεγχος του σκύλου κάθε τρεις μήνες για τον πρώτο χρόνο και κάθε έξι μήνες στη συνέχεια. Σε περιπτώσεις υποτροπών, θα πρέπει ο σκύλος να υποβληθεί σε νέο κύκλο θεραπείας με το ίδιο ή άλλο φάρμακο.

    Θα πρέπει να τονιστεί ότι ο στόχος μιας επιτυχημένης θεραπείας δεν είναι η εξάλειψη του παρασίτου από τον οργανισμό, γεγονός που είναι μάλλον απίθανο να επιτευχθεί, αλλά η σημαντική μείωση του παρασιτικού φορτίου και η εξάλειψη των συμπτωμάτων. Αυτός είναι ο λόγος που ένα ζώο φορέας αλλά χωρίς συμπτώματα δεν προτείνεται να υποβληθεί σε θεραπεία.

    Η ανταπόκριση σε αυτά και άλλα θεραπευτικά πρωτόκολλα ποικίλλει από ζώο σε ζώο. Η προσέγγιση στο κάθε περιστατικό χρειάζεται αρκετές φορές να εξατομικευθεί και γενικά θα πρέπει να βρισκόμαστε σε συνεννόηση με τον θεράποντα κτηνίατρο για τυχόν παρεμβάσεις.

     

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Έκκληση της Πολιτικής Προστασίας : Προστατέψετε τα ζώα- Έρχονται ακραία καιρικά φαινόμενα

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για την κακοκαιρία «Ιανός», που αναμένεται να πλήξει τη χώρα μας τα επόμενα 24ωρα,...

Πολικές αρκούδες έγιναν ατραξιόν πολυτελούς ξενοδοχείου

Ένα ξενοδοχείο στην Κίνα έχει δεχθεί σφοδρή κριτική και έχει προκαλέσει τη γενική κατακραυγή καθώς επέλεξε να στεγάσει δύο πολικές αρκούδες στο lobby του,...

Πελάτες, Lick Away, και μία αγνοούμενη κατσίκα

Σήμερα Κυριακή, που είναι τα καταστήματα ανοιχτά, θέλω να σας πω για την αγένεια κάποιων χούμανς, που ενώ είναι και οι ίδιοι εργαζόμενοι, όταν...

Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τους χούμανς

Έχω σχεδόν τρία χρόνια ως σκύλος – πιο πριν δεν ξέρω τι μπορεί να ήμουν – και ακόμα δεν έχω καταλάβει τους χούμανς. Όχι τους...

Ηνωμένα Έθνη: Οι δραστηριότητες των ανθρώπων προκαλούν τις πανδημίες

Η πανδημία που εξαπλώθηκε από το ιό SARS-CoV-2, αν και ξεκίνησε από μία "wet market" στην Κίνα, επηρέασε όλον τον πλανήτη. Οι επιπτώσεις της είναι μέχρι...